|
"Ανθολόγιο κειμένων από τη Νέα Ελληνική Λογοτεχνία,
σε ηλεκτρονική μορφή. Η αρχική ταξινόμηση είναι αλφαβητικά,
κατά συγγραφέα. Δίπλα στον τίτλο του κάθε κειμένου δηλώνεται η προέλευσή του."
Α
 Αναγνωστάκης Mανόλης
Β
Βακαλόπουλος Xρήστος
Βελεστινλής ή Φεραίος Ρήγας
Γ
Γκάτσος Nίκος
Γουζέλης Δημήτριος
Δ
Δημάκης Mηνάς
Ε
Εγγονόπουλος Nίκος
Ελύτης [Aλεπουδέλης] Oδυσσέας
Εμπειρίκος Aνδρέας
Θ
Θεοτόκης Kωνσταντίνος
Ι
Ιωάννου Γιώργος
Κ
Κάλβος Aνδρέας
Καρασούτσας Iωάννης
Καρούζος Nίκος
Καρύδης Nίκος
Καρυωτάκης Kώστας
Κονεμένος Nικόλαος
Κόντογλου Φώτης
Κορνάρος Bιτσέντζος
Κυριαζής Aθανάσιος
Λ
Λάσκος Oρέστης
Μ
Μαλακάσης Mιλτιάδης
Μαμμέλης Aπόστολος
Μάτσας Aλέξανδρος
Μελαχρινός Aπόστολος
Μητσάκης Mιχαήλ
Μπακόλας Nίκος
Μπεργαδής
Μποστ. [Mποσταντζόγλου Mέντης]
Π
Παλαμάς Kωστής
Πάνου [Παναγιωτόπουλος] Γιάννης
Παπαδιαμάντης Aλέξανδρος
Παπαδοπούλου Aλεξάνδρα
Παράσχος Aχιλλέας
Πατρίκιος Tίτος
Πεντζίκης Nίκος Γαβριήλ
Πολίτης Kοσμάς [Tαβελούδης Πάρις]
Πορφύρας Λάμπρος [Σύψωμος Δημήτριος]
Ρ
Ραγκαβής Aλέξανδρος Pίζος
Ρίτσος Γιάννης
Σ
Σαραντάρης Γιώργος
Σαχτούρης Mίλτος
Σεφέρης [Σεφεριάδης] Γιώργος
Σικελιανός ’γγελος
Σινόπουλος Tάκης
Σολωμός Διονύσιος
Σουρής Γεώργιος
Σπαθάρης Ευγένιος
Τ
Τερτσέτης Γεώργιος
Τρώιλος Iωάννης Aνδρέας
Τσιφόρος Nίκος
Φ
Φόσκολος Mάρκος Aντώνιος
Χ
Χορτάτσης Γεώργιος
|
|
|
| |
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
Νεοελληνικά Λογοτεχνικά Κείμενα
του Νίκου Σαραντάκου
" Στις σελίδες αυτές επιχειρώ να συγκεντρώσω τα νεοελληνικά λογοτεχνικά κείμενα
που υπάρχουν στο Διαδίκτυο, ώστε να είναι εύκολη η πρόσβαση σ' αυτά.
Αυτή η παρουσία οφείλεται στο μεράκι και στον κόπο κάποιων συμπατριωτών
μας από ολόκληρο τον κόσμο -τα ονόματά τους αναφέρονται πιο κάτω, σε
αυτούς ανήκει ο έπαινος και η ευθύνη.
Η δική μου συμβολή όσον αφορά τα κείμενα αυτά ήταν απλώς και μόνο η συγκέντρωση των συνδέσμων."
Νίκος Σαραντάκος
|
| |
|
|
| |
|
|
|
|
|
Βιογραφικό
Θωμάς Γκόρπας |
 Ο Θωμάς Γκόρπας γεννήθηκε στο Μεσολόγγι το 1935. Από το 1954 έζησε στην Αθήνα, από το 1975 έως το 1980 στο Παρίσι, και από το 1990 μοίραζε τον καιρό του ανάμεσα στην Αθήνα και στην Αίγινα. Έκανε μια ντουζίνα επαγγέλματα: εργάτης, λογιστής, παλαιοβιβλιοπώλης, βιβλιοπώλης, επιμελητής εκδόσεων, εκδότης (εκδόσεις Πανόραμα και εκδόσεις Έξοδος), μεταφραστής, κ.α., πριν και μετά τη λεγόμενη δημοσιογραφία (συντάκτης στον Ημερήσιο Τύπο: Ανεξάρτητος Τύπος, Μεσημβρινή, Εξπρές, Νέα Πολιτεία). Ακόμα υπήρξε συντάκτης ή αρχισυντάκτης στα περιοδικά Ρουμελιώτικο Ημερολόγιο, Ρουμελιώτικη Βίγλα, Ο Λογοτέχνης, Η Τέχνη στην Αθήνα, Η Καλλιτεχνική, Πολιτικά Θέματα, Μουσικά Θέματα. Έγραψε για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση και δίδαξε σε θεατρική σχολή ιστορία λογοτεχνίας και αγωγή του λόγου. Στη δεκαετία του 1950 σύχναζε στο Πρακτορείο Πνευματικής Συνεργασίας, στη Στοά Μαυρίδη, στο Πατάρι του Λουμίδη και στο Βυζάντιον. Από το 1955 έως το 1967 συμμετείχε σε ομάδες που πρωτοστάτησαν για μια πρωτοπορία στο θέατρο, στον κινηματογράφο, στα εικαστικά, και για την υπεράσπιση του λαϊκού τραγουδιού. Από τους πρώτους που μίλησαν και έγραψαν για τον Καραγκιόζη και το ρεμπέτικο. Το 1979 εκπροσώπησε την Ελλάδα στο Πρώτο Διεθνές Φεστιβάλ Ποίησης Μπιτ στην Όστια της Ρώμης.
Πέθανε στην Αθήνα το 2003.
 Πηγή
|
| |
|
Την 1η Απριλίου 2003 πέθανε ο Θωμάς Γκόρπας στο σπίτι του της οδού Αχαρνών. "Ήρεμα", γράφει χαρακτηριστικά η σύζυγός του, ’ρτεμις Θεοδωρίδου, χωρίς να προσδιορίζει την αιτία, στο εξαίρετο "Χρονολόγιο Θωμά Γκόρπα σε τρίτο και σε πρώτο πρόσωπο", που κατήρτισε με αποσπάσματα από δικά του γραπτά και τη βοήθεια του αρχείου του, παρεμβάλλοντας περιγραφές και εκμυστηρεύσεις από τα γράμματα που κάποτε της έστελνε. Ένα χρονολόγιο, που μοιάζει με προσκλητήριο ζώντων και νεκρών, όπου απογράφονται συντροφιές και στέκια, εκδοτικοί οίκοι και έντυπα, γειτονιές της Αθήνας και τα συμβαίνοντα στην ποίηση.
Τέλος του '54, ο Γκόρπας κάνει τους τρεις πρώτους φίλους της Αθήνας: τον Φάνη Παπαδάκο, ποιητή, τον Γιάννη Μαντά, "μανιακό με την προκλασική μουσική αλλά και το ρεμπέτικο", και τον Παναγή Στούπα, ποιητή. Συχνάζει στο καφενείο "Ακρόπολις", στην πλατεία Καρύτση, όπου συναντάει τον ποιητή Καπετάν Μοντεσάντο...
Ο Τάσος Παππάς τον μπάζει στο Πρακτορείο Πνευματικής Συνεργασίας του Μάριου Βαγιάνου, τότε στην Ακομινάτου. Εκεί συναντιέται με τους Ορέστη Λάσκο, Πέτρο Κυριακό, Ζωή Καρέλλη, Βασίλη Λιάσκα, Γιωργή Κότσιρα, Ντίνο Χριστιανόπουλο, Γιώργο Ιωάννου, Μανόλη Γιαλουράκη, Λέοντα Κουκούλα, Ναπολέοντα Παπαγιωργίου, Γιώργο Γουναρόπουλο, Πάνο Παναγιωτούνη, Απόστολο Μαγγανάρη, Ζέφη Δαράκη, Νίκο Βόκοβιτς, Αθηνά Κασαβέτη, Βύρωνα Λεοντάρη, Λίλλη Μπίτα... Ο ποιητής Γιάννης Κουφός τον φέρνει σ' επαφή με τους λογοτέχνες του Πειραιά Κώστα Γαρίδη, Στέλιο Γεράνη, Γιώργο Περιστέρη, Νίκο Βελιώτη, Κώστα Θεοφάνους, Γρηγόρη Θεοχάρη, Νίκο Παΐζη, Αργύρη Κωστέα...
Το 1955, συναντιέται με τον Μίμη Λιβιεράτο "μέγα άστρο τότε της ανορθόδοξης Αριστεράς", ο οποίος τον ανεβάζει στο Πατάρι του Λουμίδη... και γνωρίζεται με τους Τέο Σαλαπασίδη, Μιχάλη Κατσαρό, Μίλτο Σαχτούρη, Δημήτρη Παπαδίτσα, Δημήτρη Χριστοδούλου, Νίκο Καρούζο, Μαρία Σερβάκη, Λεωνίδα Ζενάκο, Σπύρο Ασδραχά, Ντίνο Γεωργούδη, Στάθη Πρωταίο, Οδυσσέα Ζούλα, Σπύρο Τσακνιά, Λάμπρο Κοτσίρη, Δημήτρη Μορτόγια, Ροβήρο Μανθούλη, Σωκράτη Καψάσκη, Θέμο Μάιπα...Ο Ανδρέας Κίτσος-Μυλωνάς του γνωρίζει την παρέα του Χαλανδρίου: Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος, Σπύρος Βραχωρίτης, Μάριος Αφεντόπουλος, Στέφανος Ροζάνης, Μάνος Ελευθερίου...
Μέσω του Λεοντάρη, το 1956, σχετίζεται με τον κύκλο του περιοδικού "Ο Λογοτέχνης": Στέφανος και Κίμων Χατζημιχελάκης, Γιώργος Σαραντής, Κώστας Ταμβάκης, Γιώργος Σικελιώτης, Ζήσης Σκάρος, Κώστας Κοβάνης, Μανόλης Λαμπρίδης, Γιώργος Πολιτάρχης, Μέμος Γεωργίου, Μάνος Ελευθερίου, Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος, Νίκος Παντής, Ιάσων Ιωαννίδης, Φώτης Ευαγγελάτος, Θοδωρής Στεφάνου... Στις εκδόσεις Δέλτος του Θανάση Αναγνωστόπουλου συναντά τους Ντίνο Ταξιάρχη, Τάκη Σινόπουλο, Γιώργο και Ελένη Βακαλό, Σταύρο Βαβούρη, Λένα Σαββίδη, Στέφανο Αλμαλιώτη, Γιώργο Γράββαλο...
Το 1959, συχνάζει στο παλαιοβιβλιοπωλείο, "Το Φιλικό", στο Μοναστηράκι, των Σταύρου Τορνέ, Λάζαρου Γεωργιάδη. Από κει θα περάσουν πλήθος σημαντικοί άνθρωποι της γενιάς του '50 και του '60: Ηρώ Κυριακάκη, Κώστας Σταματίου, Αιμίλιος Ζαχαρέας, Γιώργος Ζερβουλάκος, Κώστας Φέρρης, Κώστας Καζάκος, Νίκος Ξανθόπουλος, Γιώργος Κοτρώνης, Μάκης Ανδρεόπουλος, Ξένια Καλογεροπούλου, Μαρία Μουτσίου, Δημοσθένης Κοκκινίδης, Διαγόρας Χρονόπουλος, Ελένη Μαβίλη, Μάριος Ποντίκας, Δήμος Θεός, Κωστής Ζώης, Τάκης Κανελλόπουλος, Βαγγέλης Βαλαβανίδης, Δημήτρης Σταύρακας, Γιάννης Μπακογιαννόπουλος, Κώστας Βρεττάκος, Αντώνης Λεοντίδης...
Το 1960, υπεύθυνος ύλης και συντάκτης στο "Ρουμελιώτικο Ημερολόγιο" (έως το 1961) -άλλοι: Δημήτρης Σταμέλος, Μάρκος Γκιόλιας, Πάνος Χατζόπουλος, Κώστας Σταθής, Πάνος Βασιλείου, Θ. Πολιτόπουλος, Γιώργος Γάτος, Θεόδωρος Θωμόπουλος, Τούλα Καρκαντζού, Γιάννης, Γαϊτάνης, Γιώργος Γοργορίνης, Νίκος Μπεργούνης, Μ. Δημητρίου, Θανάσης Παπαθανασόπουλος, Ζήσης Πρωτοπαπάς...
Το 1966, ανοίγει το "Στέκι" στην οδό Ηφαίστου, με τον αδερφό του Βησσαρίωνα... Από καιρό περνάει τις Τετάρτες από το ιατρείο-στέκι του Θανάση Κωσταβάρα... Το 1969, συναντιέται στην Πλατεία Κολωνακίου με τους Κώστα Ρεσβάνη, Μηνά Παπάζογλου, Γιάννη Πατίλη, Γιώργο Μαρκόπουλο, Γιάννη Κοντό, Θανάση Νιάρχο, Ηλέκτρα Παπακώστα, Αλέκο Φλωράκη...
Το 1980, ο Γκόρπας έγραφε στην μεσολογγίτικη εφημερίδα "Έξοδος" και το 1983, ίδρυσε τον εκδοτικό οίκο Έξοδος στην οδό Μεσολογγίου και μετά, στην Καλλιδρομίου. Εκεί, έλαχε να επανεκδοθούν, ανασυρμένα από το σκότος του 19ου αιώνα, τα διηγήματα του Γεράσιμου Βώκου και η νουβέλα, "Η μάγκα του Ωρολογίου" του Νικολάου Β. Βωτυρά, πολύ πριν αρχίσουν να πολλαπλασιάζονται οι σειρές της "πεζογραφικής μας παράδοσης".Όπως γράφει ο Διαμαντής Καράβολας, στο άρθρο του, με τον χαρακτηριστικό τίτλο, "Θωμάς Γκόρπας ο πρωτοπόρος σκαπανέας της αθέατης λογοτεχνίας μας", "...Απέναντι στα καθιερωμένα θέματα, πρότασσε τα δικά του, αμφισβητώντας τις κατεστημένες αξίες, αδιαφορώντας για τα ταμπού της κριτικής. ’λλωστε, η ελληνική πραγματικότητα είχε να τον εφοδιάσει με άφθονο και ακατέργαστο υλικό... από όλους αυτούς τους τραγικούς και καταραμένους, τους μέχρι σήμερα αγνοημένους και περιφρονημένους συγγραφείς και ποιητές, όπως οι Στέφανος Ξένος, Κωνσταντίνος Χρηστομάνος, Ιωάννης Κονδυλάκης, Νικόλαος Βωτυράς, Μιχαήλ Μητσάκης, Γεράσιμος Βώκος, Ρώμος Φιλύρας, Ναπολέων Λαπαθιώτης, Νίκος Σαράβας, Μήτσος Παπανικολάου, Μαρία Πολυδούρη, Νίκος Βέλμος, Δημοσθένης Βουτυράς, Νίκος Νικολαΐδης, Γιώργης Ζάρκος, Γαλάτεια Καζαντζάκη, Θέμος Κορνάρος, Φώτης Αγγουλές, Βασίλης Λούλης, Κώστας Χατζηαργύρης, Τζούλιο Καΐμη κ.ά., όπου ανάμεσα σε αυτούς παίρνουν τη θέση που δικαιωματικά κατέχουν οι αγιοποιημένα αποκαταστημένοι, όπως οι Ανδρέας Κάλβος, Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Γεώργιος Βιζυηνός...".
Ο Γκόρπας γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1935, στο Μεσολόγγι, και πρωτοεμφανίστηκε ως ποιητής στο έκτο τεύχος του περιοδικού "Ο Λογοτέχνης", Ιανουάριο 1957, με το ποίημα "Αθήνα 1956, οδός Αθηνάς". Πρώτη ποιητική συλλογή, η "πλακέτα" "Σπασμένος καιρός" του 1957. Συνολικά εννέα ποιητικές συλλογές και μια δεκάτη, το 1995, συγκεντρωτική, σύμφωνα και με το "σχεδίασμα εργοβιβλιογραφίας" της Θεοδωρίδου. Τελευταίο βιβλίο του, "Ισιδώρα! Ισιδώρα! Ο τραγικός έρωτας της Ντάνκαν με τον ποιητή Γεσένιν", το 1995. Στο αφιέρωμα δημοσιεύονται ανέκδοτα του Γκόρπα: ποιήματα, κείμενα, ημερολογιακές σημειώσεις, "ένα όνειρο" της 11ης Μαρτίου 1998, "ένα κείμενο για τον Καραγκιόζη" και "μια επιστολή στο φίλο του Γιώργο Χατζή".
Τον Γκόρπα, ποιητή της δεύτερης μεταπολεμικής γενιάς, παρουσιάζουν οι Γ. Κουβαράς, Α. Μπελεζίνης και Α. Μπουφέα, ενώ τον άνθρωπο σε συνδυασμό με τον ποιητή σχολιάζουν οι Θ. Κωσταβάρας, Γ. Κοντός, Γ. Ι. Μπαμπασάκης, Γ. Βέης, Δ. Δασκαλόπουλος και Γ. Μπαλούρδος. Στον Ρουμελιώτη Γκόρπα αναφέρονται οι Χρ. Σπυρέλη και Ευ. Τζάνου. Το αφιέρωμα συμπληρώνεται με αποσπάσματα από κριτικές και νεκρολογίες.
συνέχεια
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
| |
ΤΑ ΑΠΑΝΤΑ ΤΗΣ
ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ ΔΕΛΤΑ
|
Ο ΚΑΜΠΟΣ ΤΟΥ ΡΟΥΜΛΟΥΚΙΟΥ
O ήλιος , χαμηλώνοντας , ρόδιζε τις χιονισμένες κορυφές του Ολύμπου , χρύσιζε τους νερόλακκους που είχε αφήσει εδώ κι εκεί η χτεσινή βροχή στο λασπωμένο κάμπο , που απλωνόταν πέρα , σταχτής , άχαρος , έρημος .
Πηδώντας από το ένα πόδι στο άλλο , σηκώνοντας κάθε φορά ένα σβόλο λάσπη στο κάθε του τσαρούχι , γοργά προχωρούσε ένα νέο αγόρι , μόνο ζωντανό πλάσμα στην πλατιά αυτή ερημιά , άφοβα , αμέριμνα , περιφρονώντας τον κάματο του δρόμου , μέσα στο μαλακό λασπιασμένο χώμα.
Κάπου - κάπου σήκωνε το κεφάλι , και κάτω από το γουνίσιο του καλπάκι έριχνε μια διαπεραστική ματιά ολόγυρα. Και πάλι χαμήλωνε το μέτωπο , ξανάπιανε το γλοιώδη του δρόμο.
Μα έξαφνα στάθηκε.
Λίγο παραπέρα , πλάι σ' ένα τσουρουφλισμένο από τον άνεμο θάμνο , ένα κεφάλι παιδιού ξεκοβόταν στη σταχτεράδα του κάμπου.
Ήταν ξεσκούφωτο , ισχνό , και τα μεγάλα αμυγδαλωτά του μάτια ξεχώριζαν κατάμαυρα στο χλωμό του πρόσωπο.
- Γιωβάν!...Το ήξερα πως θα σε βρώ κάπου εδώ ! είπε βουλγάρικα μεγάλος ! μα τι περιμένεις ;
Ο μικρός δεν αποκρίθηκε. Σιωπηλά , με κάτι σαν σεβασμό σε όλο του το μουτράκι , κοίταζε το μεγαλύτερό του.
- Γιατί δεν απαντάς ; ρώτησε πάλι ο μεγάλος. Τι κάνεις εδώ ; Έχεις δουλειά ;
Ο μικρός αργοκούνησε αρνητικά το κεφάλι. Ήταν ως εφτά - οχτώ χρονών , αδύνατο κακαναθρεμένο παιδί , φτωχοντυμένο και ξυπόλητο.
Τα μαλλιά του αχτένιστα και πυκνά , έπεφταν στο μέτωπό του , σκίαζαν ακόμα περισσότερο τα σκιερά του μάτια.
- Δεν έχεις δουλειά ; ’κου δω , εγώ έχω να σου δώσω μια δουλειά. Θα μου την κάνεις;
Ο Γιωβάν δεν ανταποκρίθηκε.
Ο άλλος άνοιξε το ρούχο του και τράβηξε από τον κόρφο του μαι μακρόστενη σακούλα.
- Κοίτα δω!...Θες ψωμί; Θες τυρί; Έλα! Θα φας καλά!...είπε γελαστά.
συνέχεια
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
| |
|
|
|
|
Modern greek poetry in the WEB
Το υπόγειο
Κάθε βράδυ
γυρνώντας σπίτι
ανεβαίνω σκάλες,
αμέτρητες σκάλες,
τόσες που πλαγιάζω
κατάκοπος να κοιμηθώ.
Και κάθε πρωί
έχω την ίδια απορία:
πως γίνεται να ξυπνώ
μέσα σ'ένα υπόγειο;
Σταύρος Αμπελάς
|
Ο Σταύρος Αμπελάς με την ιστοσελίδα του : «Ανθολογία Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης»
κάνει μια σοβαρή εμφάνιση και ένα δυναμικό συμπλήρωμα σε ότι αφορά τον αναγνώστη αλλά και τον ερευνητή της ελληνικής λογοτεχνίας
στο ελληνικό διαδίκτυο, καθώς που με την σελίδα του, μας παρουσιάζει ποιήματα, από ποιητές όπως: «Η γενιά του 30΄», «Η πρώτη
μεταπολεμική γενιά», «Η δεύτερη μεταπολεμική γενιά», «Νεότερη Ελληνική Ποίηση 1980-1997», και «16 Νέοι Έλληνες Ποιητές».
Ο ίδιος δε που είναι ένας ολοκληρωμένος ποιητής, μας δίνει την ευκαιρία να τον γνωρίσουμε! Μαζί να τον
χαρούμε με τα βιβλία του που έχουν εκδοθεί κατά καιρούς στην Ελλάδα: «Με νεκρούς τους ποιητές», «Ηλιοτόπια», «Εν ακαρεί», «Αναβάλλοντας».
Αναμφισβήτητα η ιστοσελίδα : «Ανθολογία Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης» είναι εντελώς μια «προσωπική»
και καλαίσθητη δουλειά όπου δοσμένη με λειτουργική παρουσία ήρθε στην βιβλιοθήκη του WEB, με σταθερά βήματα να συμπληρώσει
πιο πλούσια, τον χώρο της ελληνικής λογοτεχνίας μας! 'Οπου και της ευχόμαστε καλή επιτυχία!.
Κώστας Δουρίδας Canada.
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
|
|
|
|
|
|
Η Ρωμιοσύνη εν φυλή συνότζαιρη του κόσμου,
κανένας εν ευρέθηκεν που να την ιξιλείψει,
κανένας , γιατί σέπει την που τα 'ψη ο Θεός μου.
Η Ρωμιοσύνη εν να χαθεί όντας ο κόσμος λείψει!
Βασίλης Μιχαηλίδης |
|
|
Δείτε ακόμη:
Βασίλης Μιχαηλίδης
Η ποίηση του Κώστα Μόντη
ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΙΑΛΕΚΤΟΣ
Ευωνύμου
Κυπριακή Λογοτεχνία
Έλενα Σιούφτα
Κύπρος Χρνσάνθης
Μνήμη Νίκου Κρανιδιώτη
ΕΝΑΣ ΠΟΙΗΤΗΣ
|
Agapite mou Costa Dourida,
sou stello dio istoselides kyprion poiiton, kai tha haro para poli an tes kaneis "link" kai stin diki sou istoselida. Afou fisika tes meletisis prota, kai an pragmati ehoun aftoi oi dio poiites tin timi na mpoun stin istoselida sou, tha haro para poli na tous kano "surprise"!!
I proti selida inai tou Chambi Achnioti o opoios meni Kypro, kai i defteri selida einai tou Gianni Griva pou meni stin Anglia edo kai arketa hronia. Gnorizo kai tous dio prosopika. Einai axiaipeni anthropoi. Stes 24 Avgoustou o Giannis Grivas pantrevei ton gio tou Kyriako, kai o Chambis Achniotis, kardiakos filos tou, vriskete idi stin Anglia me tin sizigo tou gia na parevrethoun stous gamous tou giou tou Gianni Griva.
Me agapi kai ektimisi
Toulla apo Toronto
http://mywebpage.netscape.com/achniotis/main.html
http://www.grivas.co.uk/
| |
|
|
World - Wide POETRY
|
|
|
ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΑΘΗΝΩΝ, ΔΗΜΟΤΙΚΟ
Δάσκαλος: Π. Κοράκης
|
Τμήμα: 6β
Σχολικό έτος: 1999-2000
|
|
|
Φανταστικές συνεντεύξεις
από τους ήρωες του 1821
Η παρακάτω εργασία έγινε στα
πλαίσια του μαθήματος της ιστορίας, την ώρα της βιβλιοθήκης.
Κατ' αρχήν βρίσκουμε κείμενα που αναφέρονται στη ζωή και
στο έργο του κάθε αγωνιστή ή πολιτικού προσώπου.
΄Υστερα με βάση τις πληροφορίες που έχουμε, επιλέγουμε τις
ερωτήσεις μας και προσαρμόζουμε σ' αυτές τις απαντήσεις
που θα' διναν αυτά τα πρόσωπα, αν είχαμε τη δυνατότητα να
τους πάρουμε συνέντευξη.
Η εργασία αυτή χωρίζεται σε τέσσερα στάδια (έρευνας, σχεδιασμού,
παρουσίασης, αξιολόγησης) με τρεις διδακτικές ώρες περίπου
για το καθένα.
Πέτρος Κοράκης
|
|
|
|
"Ο ΓΕΡΟΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ (γράφει ο Δημήτρης Φωτιάδης): 'Οταν απότυχε
η επανάσταση του 1800, τα Ορλοφικά καθώς ονομάστηκαν, οι Τούρκοι
ανελέητα έσφαζαν τον άμαχο πληθυσμό. Ανάμεσα σε όσους έφευγαν για
να γλιτώσουν είταν και η μάνα του Θόδωρου Κολοκοτρώνη. Αν και
ετοιμόγεννη ροβόλησε, με το άλλο πλήθος, στη Μεσσηνία κι' έπειτα πήρε
το δρόμο ν' ανέβει στο Ραμοβούνι.Την έπιασαν οι πόνοι, ξάπλωσε κάτω
από δέντρο κι' έφερε στον κόσμο ένα αγόρι. 'Οταν πήγαν τα συγχαρήκια
στον παπού του, τον Γιάννη Κολοκοτρώνη, πως απόχτησε αρσενικό εγγόνι,
αντί να χαρεί κούνησε θλιβερά το κεφάλι του και είπε:
-Αυτό το παιδί, αν λάχει και γλιτώσουμε τώρα από το Τούρκικο μαχαίρι, θα
μεγαλώσει, θα παντρευτεί, θα κάνει παιδιά κι' εγγόνια, μα ένα δε θα δουν ούτε
αυτός ούτε κι' εκείνα, τη λευτεριά μας.
Η άραχλη όμως πρόρηρή του δε βγήκε σωστή. 'Επειτα από πενήντα χρόνια το
παιδί που γεννήθηκε την ώρα της φυγής, θα μπει νικητής και τροπαιούχος στην
Τροπολιτσά, στρατάρχης του Εικοσιένα. Και ύστερα, το 1822, θα σταθεί ο
οργανωτής της πιο αποφασιστικής νίκης της Επανάστασης στα Δερβενάκια.
Τρεις υπήρξαν οι εξέχουσες στρατιωτικές στην ξηρά φυσιογνωμίες του μεγάλου
εθνεγερτικού αγώνα: Ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης, ο Ανδρούτσος. Οι δυο
τελευταίοι βρήκαν τραγικό θάνατο. Μα κι' ο Κολοκοτρώνης παραλίγο γλίτωσε τη
λαιμιτόμο. Σώθηκε από την έξοχη στάση δυο δικαστών, που θα παραμείνουν αιώνιο
καύχημα της Δικαιοσύνης του τόπου μας: Του Πολυζωίδη και του Τερτσέτη. Οι νέοι
καταχτητές, οι Βαυαροί, γύρευαν να χτυπήσουν στο πρόσωπό του κάθε εθνική
παρόρμηση του λαού μας. Ο Ν. Δραγούμης στις "Ιστορικές αναμνήσεις" του
γράφει, πως τον παρουσίαζαν ως ο "Βελζεβούλ και άλλον Κύκλωπα μονόφθαλμον".
Τα Απομνημονεύματα που ο Κολοκοτρώνης υπαγόρευσε στον Γ. Τερτσέτη,
ξεχωρίζουν κειμήλιο λόγου, πατριωτισμού, παρατηρητικότητας, απλότητας,
ζωντάνιας και αγνής λαϊκής θυμοσοφίας. ....'Οσοι για πρώτη φορά θα
διαβάσουν τα Απομνημονεύματα του Κολοκοτρώνη είμαι βέβαιος πως θ'
αναγαλιάσει η σκέψη τους, καθώς καλύτερα θα νοιώσουν τις ρίζες της
παράδοσής τους."
Δημήτρης Φωτιάδης |
|
|
|
2008
Κύπριοι
